Τετάρτη 25 Ιουλίου 2012

Άγγιγμα Ψυχής

Πόσο όμορφο συναίσθημα μπορεί να είναι ο έρωτας;
Πόσο γλυκό; και σου γεννάει και πολλά άλλα συναισθήματα.. είτε όμορφα, είτε άσχημα.. είτε γνωστά, είτε πρωτόγνωρα.. 
Πόσο όμορφο το συναίσθημα της λαχτάρας; 
Να αδημονείς τη στιγμή που τα μάτια σου θα αντικρίσουν το γλυκό του πρόσωπο, το πανέμορφο και συνάμα γλυκό χαμόγελο του και τα γαλήνια μάτια του..
Να αδημονείς τη στιγμή που θα ακούσεις τη μαγευτική φωνή του..
Να αδημονείς τη στιγμή που η μεθυστική αγκαλιά του πάλι θα σε ζαλίσει γλυκά..
Και το πιο υπέροχο απ  όλα..
Να αδημονείς τη στιγμή που τα χείλη του θα γίνουν ένα με τα δικά σου, για ακόμα μία φορά.....

Τι και αν κάποια τα έχεις ζήσει ξανά; Θες και πάλι, κατά βάθος, να τα ζήσεις.. ξανά και ξανά.. 
Μπορεί τα συναισθήματα να σου μοιάζουν με αυτά που έχεις ζήσει αλλά είναι εντελώς διαφορετικά.. αλλάζουν πρόσωπα και κυριολεκτικά και μεταφορικά..
Παίρνουν, μοναδικά, την μορφή του ανθρώπου που έχει καταφέρει να αγγίξει την ψυχή σου.. 
Όπως και να 'χει όμως, είναι πάντα μοναδικά...
Και τότε είναι που γεννιούνται τα πιο αθώα, γλυκά και ξεχωριστά συναισθήματα.. μόνο από ένα άγγιγμα.. ~άγγιγμα ψυχής~ ..

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

"Η ζωή σε τάξη και η καρδιά σε.. αταξία"

Ξανά... αυτό το συναίσθημα επιμένει... λες και θέλει να με δει να υποφέρω..ξανά και ξανά και ξανά...
Ξανά...Νιώθω λες και βρίσκομαι στην άκρη ενός γκρεμού, που στα μάτια μου φαίνεται τόσο γοητευτικός.. Θέλει να με πάρει μαζί του.. Και με τραβάει η γλυκιά του δίνη.. Ο ωραίος και ανάλαφρος ίλιγγος με αγκαλιάζει.. Ζαλίζομαι.. Και μου χαμογελάει.. Αδυνατώ να κουνηθώ.. Τι μου συμβαίνει;.. Μήπως αυτή η γλυκιά του δίνη είναι μια παραίσθηση ή μήπως μια ψευδαίσθηση; Ποιος μπορεί να μου πει τι είναι; Ή μήπως πρέπει να το ανακαλύψω μόνη μου πέφτοντας; Τι θα γίνει αν πέσω και δεν καταφέρω να πιαστώ από την μοίρα μου;
Όχι..Δεν μπορώ να διακινδυνέψω την ψυχή μου ξανά..
Όμως συνεχίζει και με φλερτάρει το "κενό"..
Παρόλο που αντιστάθηκα, πνίγομαι λες και βούτηξα μέσα του..
Ξαφνικά με τυλίγει ζεστά το μαύρο σκοτάδι.. νιώθω να χάνομαι.. και παραδίνομαι χωρίς αντίσταση.. η ψυχή μου ηρεμεί και με αποχαιρετά με ένα γλυκό φιλί.. και εκεί νιώθω το χέρι σου.. Αν το πιάσω θα σωθώ ή θα με ρίξει πιο βαθιά στην δίνη του έρωτα σου;
Γιατί ενώ προσπαθώ να σωθώ, εσύ γίνεσαι ο θάνατός μου; Γιατί;
Ξανά.....