έπρεπε να φύγεις?
δεν σου άρεσε η ζωή?ή μήπως κάτι σε τραβούσε μακριά?
από εμάς...τι περίμενες?
να μην κλάψουμε?να μην στενοχωρηθούμε?
όχι...ξέρεις γιατί?επειδή η απουσία σου είναι αισθητή σε εμάς...
πόσο θα ήθελα να σε ξαναδώ να γελάς...να μιλάς...όπως μόνο εσύ μπορούσες...
ένα έχω να σου πω ...
...Stairway to Heaven...
Μας λείπεις...σε θέλουμε δίπλα μας,κοντά μας...να μας κρατάς συντροφιά...
γύρισε πίσω......
Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008
Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2008
θάνατος...
ο θάνατος...ένα ταξίδι στην αιωνιότητα...
μια αιώνια απουσία κάποιου,μια απουσία που μας μαστίζει με πόνο,πολύ πόνο...
Όλους μας βασανίζει ,μας τρομάζει και μας δίνει τόσα συναισθήματα..
Αλλά υπάρχει κάτι μετά από αυτόν;
Κανείς μας δεν γνωρίζει,διότι κανείς δε γύρισε πίσω από εκεί..
Μα τι είναι στην ουσία ο θάνατος;
Είναι απλά το τέλος της υλικής και πνευματικής ζωής ή η μετάβαση της ψυχής σε μια άλλη διάσταση;
Μήπως ο φόβος μας για το τέλος της ζωής,την αταραξία και την απόλυτη ανυπαρξία,να μας ώθησε στην ιδεολογία ότι υπάρχει και μετά θάνατον ζωή;
ίσως..κανείς δε ξέρει...
Μετά την απώλεια κάποιου όλοι ευελπιστούμε σε μια άλλη όψη της ζωής...πέρα από εδώ...μακριά,πολύ μακριά.. on the dark side of the moon...
Υπάρχει όμως παράδεισος και κόλαση;
Κάποιοι λένε πως ο παράδεισος είναι ο πιο όμορφος και ήσυχος κήπος χωρίς πολέμους,μίση,κακίες..μόνο με αγάπη..
Κάποιοι άλλοι λένε πως η κόλαση είναι η σημερινή ζωή με τις δυσκολίες,τους πολέμους,τα διλήμματα...
Τι όμως να πιστέψουμε πραγματικά;;
Δυστυχώς όλα αυτά τα ερωτήματα θα μείνουν αναπάντητα και πάντα θα μας ακολουθούν..μέχρι όλοι να κλείσουμε τα μάτια μας για πάντα.....
Μόνο θυμηθείτε...
Χωρίς αντίο δεν υπάρχει αποχωρισμός...Θα ξαναβρεθούμε...
μια αιώνια απουσία κάποιου,μια απουσία που μας μαστίζει με πόνο,πολύ πόνο...
Όλους μας βασανίζει ,μας τρομάζει και μας δίνει τόσα συναισθήματα..
Αλλά υπάρχει κάτι μετά από αυτόν;
Κανείς μας δεν γνωρίζει,διότι κανείς δε γύρισε πίσω από εκεί..
Μα τι είναι στην ουσία ο θάνατος;
Είναι απλά το τέλος της υλικής και πνευματικής ζωής ή η μετάβαση της ψυχής σε μια άλλη διάσταση;
Μήπως ο φόβος μας για το τέλος της ζωής,την αταραξία και την απόλυτη ανυπαρξία,να μας ώθησε στην ιδεολογία ότι υπάρχει και μετά θάνατον ζωή;
ίσως..κανείς δε ξέρει...
Μετά την απώλεια κάποιου όλοι ευελπιστούμε σε μια άλλη όψη της ζωής...πέρα από εδώ...μακριά,πολύ μακριά.. on the dark side of the moon...
Υπάρχει όμως παράδεισος και κόλαση;
Κάποιοι λένε πως ο παράδεισος είναι ο πιο όμορφος και ήσυχος κήπος χωρίς πολέμους,μίση,κακίες..μόνο με αγάπη..
Κάποιοι άλλοι λένε πως η κόλαση είναι η σημερινή ζωή με τις δυσκολίες,τους πολέμους,τα διλήμματα...
Τι όμως να πιστέψουμε πραγματικά;;
Δυστυχώς όλα αυτά τα ερωτήματα θα μείνουν αναπάντητα και πάντα θα μας ακολουθούν..μέχρι όλοι να κλείσουμε τα μάτια μας για πάντα.....
Μόνο θυμηθείτε...
Χωρίς αντίο δεν υπάρχει αποχωρισμός...Θα ξαναβρεθούμε...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)